Standpunt over sekswerk

Het kabinet heeft een nieuw wetsvoorstel geschreven voor de seksbranche, de Wet regulering sekswerk (WRS). De WRS verplicht sekswerkers om zich te registreren als sekswerker. Ook verschuift de leeftijdsgrens voor sekswerkers van 18 naar 21 jaar. Ze moeten een intakegesprek doen met een ambtenaar die bepaalt of een sekswerker ‘zelfredzaam’ genoeg is voor het beroep. De boete voor niet geregistreerd staan is € 410. 

Bij de maatschappelijke consultatie is van veel kanten kritiek geleverd op het wetsvoorstel. Maar het kabinet heeft dit vrijwel ongewijzigd voorgelegd aan de Raad van State. 

De toenemende regelgeving voor sekswerkers leidt tot de verslechtering van hun positie. Sekswerk en mensenhandel worden vaak direct met elkaar in verband gebracht, terwijl het 2 verschillende dingen zijn. Het gevolg hiervan is dat sekswerkers worden gezien als slachtoffers in plaats van als gewone mensen met een beroep. Dit leidt tot meer stigma. En stigma is op verschillende niveaus schadelijk voor sekswerkers. Zo zorgt stigma voor: 

• Verminderde toegang tot zorg of politie
• Uitsluiting van diensten zoals hypotheken of bankrekeningen
• Negatieve bejegening door familie, vrienden of derden 
• Psychologische klachten door een negatief zelfbeeld
• Meer geweld

Als de WRS wordt aangenomen, verwachten experts op het thema sekswerk dat veel sekswerkers van de radar zullen verdwijnen. Uit angst voor privacyschendingen willen zij zich niet laten registreren en hun werk buiten het zicht voortzetten.

Hierdoor verslechtert de toegang tot zorg en hulp. Ze zullen dan niet snel naar zorgverleners stappen. Daarnaast heeft het een negatief effect op de veiligheid van sekswerkers. Sekswerkers zijn nu ook huiverig om naar de politie te gaan uit angst voor privacyschending, stigma, juridische consequenties en huisuitzetting. Na invoering van de WRS zullen veel sekswerkers hun werk voortzetten in het onvergunde circuit. En nog minder snel naar de politie gaan voor bescherming. 

Sekswerkers die onvergund werken of niet op de radar staan, lopen meer risico op geweld. We verwachten daardoor dat geweld tegen sekswerkers zal toenemen. Dit heeft een negatief effect op hun directe veiligheid en hun gezondheid. Want meer geweld leidt tot meer soa’s en hiv. 

Aidsfonds – Soa Aids Nederland zet zich in voor de gezondheid van sekswerkers, hun veiligheid en mensenrechten. We hanteren hierbij een integrale aanpak, omdat deze factoren met elkaar samenhangen. Uit onderzoek blijkt dat er een direct verband is tussen geweld tegen sekswerkers en de prevalentie van soa’s en hiv. Onze standpunten:

Destigmatiseer sekswerk: destigmatisering leidt tot maatschappelijke inclusiviteit van sekswerkers. Zowel door instanties als door hun omgeving en henzelf. Als de maatschappij op een neutrale of positieve manier tegen sekswerk aankijkt, zorgt dit voor betere toegang tot diensten voor sekswerkers, zoals politiehulp, een bankrekening en zorg.

Decriminaliseer sekswerk: decriminalisering betekent dat alle wetten en het beleid die sekswerk verbieden worden geschrapt. We moeten sekswerk zien als een normaal beroep waarvoor geen aparte wetgeving geldt. Zo krijgen sekswerkers krachtigere rechten, hebben ze een normaal beroep en verlaagt stigma en discriminatie.

Participatie van sekswerkers: de doelgroep betrekken is noodzakelijk voor interventies op het gebied van gezondheid (en rechten) van sekswerkers. Door sekswerkers beter te betrekken, verbetert de kwaliteit van de zorg en sluit de zorg beter aan bij hun behoeften. Dit maakt dat interventies hun doel bereiken en effectief zijn.

Veiligheid: een van de belangrijkste behoeftes van sekswerkers is de aanpak van geweld en stigma. De effectiviteit van soa- en hiv-programma’s neemt toe als geweld en stigma worden aangepakt.